Neuro Care Koszalin
Integracja Sensoryczna (SI)
Neuro Care Koszalin
O Integracji
Termin INTEGRACJA SENSORYCZNA oznacza odbiór, rejestrowanie i przetwarzanie bodźców zmysłowych.
Terapia integracji sensorycznej bazuje na neuroplastyczności mózgu. Jeśli układ nerwowy będzie odpowiednio stymulowany, mózg będzie w stanie prawidłowo odbierać i przetwarzać napływające informacje, a to z kolei przełoży się na wypracowanie adekwatnych do sytuacji reakcji. Terapeuta odpowiednio stymuluje UN poprzez dostarczanie dziecku bodźców sensorycznych, aby skutecznie zoptymalizować rozwój psychofizyczny dziecka.
Zajęcia prowadzone są w formie zabawy. Terapeuta podąża za pacjentem i odpowiednio modyfikuje zadania.
Prowadzimy zajęcia dla każdej grupy wiekowej!
Wykorzystujemy różnorodne przyrządy i pomoce terapeutyczne, takie jak: huśtawki, równoważnie, platformy, uprzęże, deskorolki, piłki i wiele innych. Czas i częstotliwość terapii jest dostosowana indywidualnie do dziecka. Bardzo ważna jest systematyczność w terapii oraz współpraca z rodzicami.
Terapia powinna być poprzedzona rzetelną diagnozą wykonaną przez certyfikowanego diagnostę.
Neuro Care Koszalin
O Integracji
W Neuro Care diagnoza zazwyczaj odbywa się na dwóch spotkaniach z dzieckiem i jednym spotkaniu z rodzicem. Rodzice otrzymują raport z diagnozy i zalecenia do realizowania w domu (dieta sensoryczna).
Poniżej znajdują się objawy, które mogą świadczyć o trudnościach z przetwarzaniem bodźców:
- unika fizycznej bliskości i dotyku.
- lubi nosić tylko specyficzne rodzaje ubrań, przeszkadzają mu metki, czapki, szaliki
- nie lubi brudzić się klejem i farbami, nie lubi tatuaży, malowania twarzy
- dziecko odczuwa dotyk jako bardzo silny
- drażni je nawet głaskanie, lekkie chuchnięcie
- źle znosi czynności higieniczne: kąpiel, mycie, czesanie, ścinanie włosów, obcinanie paznokci, smarowanie kremem
- w głośnych miejscach staje się marudne, czy poddenerwowane.
- źle reaguje na głośne dźwięki, np. muzyki, odkurzacza, samochody
- często zasłania uszy
- ostukuje uszy
- jest bardzo głośne w zabawie
- nie zauważa zadrapań, czy siniaków spowodowanych upadkiem
- kolorując, bardzo mocno dociska kredkę
- poszukuje głośnych dźwięków
- poszukuje bardzo silnych wrażeń: zderza się z kolegami, rzuca się na podłogę
- chodzi na palcach, dużo skacze
- nie reaguje na ból (mocne uderzenia, skaleczenie) i skrajne temperatury (ciepło, zimno)
- gryzie siebie/ innych, ssie kołnierzyki, gryzie zabawki/ołówki
- jest niezdarne ruchowo, rozlewa płyny, obija się o meble, potyka o własne nogi
- ma słabą równowagę, często upada lub się potyka
- boi się niestabilnych powierzchni, ruchomych schodów,
- unikanie zabaw na huśtawce, karuzeli lub nadmierne poszukiwanie takich zabaw
- nieustanne kręcenie się, huśtanie, skakanie, rzucanie, tarzanie, uderzanie
- ma kłopoty ze swobodnym poruszaniem się
- łatwo wpada we frustrację,
- jest w ciągłym ruchu i wszędzie go pełno
- cały czas trzyma coś w rączkach i tym porusza
- trudno mu się skoncentrować, łatwo się rozprasza.
- ma problemy z samodzielnym zapinaniem guzików, sznurowaniem butów
- ma trudność uczeniu się nowych umiejętności ruchowych (łapanie piłki, jazda na rowerze)
- niepoprawnie trzyma ołówek, sztućce czy nożyczki
- niepewnie wchodzi lub schodzi po schodach
- ma kłopoty z wycinaniem, rysowaniem po śladzie
- unika nowych smaków
- jest wybredne pod względem konsystencji spożywanych pokarmów
- ma tendencję do wypychania sobie ust jedzeniem
- obniżony poziom sprawności manualnej i graficznej
- problemy ze skupieniem uwagi
- problemy z pisaniem, czytaniem i zapamiętywaniem
- słaba motywacja
- opóźniony rozwój mowy
- problem z płynnością mowy, wymawianiem niektórych głosek, poprawnym budowaniem zdań
- labilność emocjonalna
- płaczliwość
- impulsywność
- trudności z dostosowaniem się do nowej sytuacji
- niska samoocena
- nadruchliwość
- nadpobudliwość psychoruchowa
- trudności z zasypianiem, wyciszeniem się
Każdy z nas ma swoje preferencje sensoryczne. O zaburzeniach mówimy, kiedy sensoryzmy utrudniają nam funkcjonowanie.
Dysfunkcje integracji sensorycznej mogą wystąpić u dzieci zdrowych (w normie psychoruchowej), ale także u dzieci z niepełnosprawnością intelektualną, ruchową, niewidomych i słabowidzących, głuchych i niedosłyszących, z autyzmem, zespołem Aspergera, mózgowym porażeniem dziecięcym, ADHD.
Czy warto spróbować terapii SI? Jako mama, nauczyciel i terapeuta uważam, że warto!